غزل ۲۳۳ - دود آهم رنگ از خورشید عالمتاب برد
غزل ۲۳۸ - چند نومید ز کوی تو دل زار آید
غزل ۲۵۳ - پایمزد عجز ما بیداد دست زور بود
غزل ۲۵۹ - نیست یکشب که سر شکم گل بستر نشود
غزل ۳۰۰ - چشم بدمست تو چون عربده بنیاد کند
غزل ۳۰۲ - ایدل ز نخل ناله و آهت ثمر چه شد
غزل ۳۲۱ - مرا مسوز که نازت ز کبریا افتد
غزل ۳۲۷ - براه فقر مرا این و آن نمی باید
غزل ۳۵۳ - بت پیمان شکم دم از وفا زد
غزل ۳۶۳ - گل در چمن بجز خار در پیرهن ندارد
غزل ۳۷۸ - کسی که از خضر آب بقا نمی گیرد
غزل ۳۸۰ - هرگز دل عاشق ز هوس رنگ نگیرد
غزل ۳۸۳ - خوش آن زمان که عتاب بهانه ساز نبود
غزل ۳۹۰ - صاحب همت که دست از کار دنیا می کشد
غزل ۳۹۵ - چه شد گاه از زبان خامه نام این پریشان بر
غزل ۴۰۶ - می کنی ای شیخ یاد از رخنه های دین خویش
غزل ۴۱۳ - آهم اثر نیافت ز فریاد بیوقوف
غزل ۴۱۷ - جذبه ای خواهم که از خود نیز روگردان شوم
غزل ۴۵۴ - چون دف تر ناله از بیداد کمتر می کنم
غزل ۴۶۹ - جنت از رضوان، که من زان روضه خرم نیستم