بخش ۲۹ - رفتن امیر سوی نشابور
بخش ۳۱ - خشکسال و قحط
بخش ۴۷ - قصد عزیمت به هندوستان
بخش ۷ - کشته شدن هارون
شماره ۴۵ - امیر گنه: مه تنْرِهْ تِفاکَشی کَسْ
شماره ۴۶ - امیرْ گنه: هر کسْ عَقْلْ دارنه هَدیوَسْ
شماره ۱۱۰ - دوستْ ره دیمه که آمِل کیچه وارن (آرن)
شماره ۱۲۳ - امیر گنه: بی یار به دنی دویین
شماره ۱۵۳ - امیر گنه که دشت گیرمه پازواره
شماره ۱۶۴ - امیر گنه: این کُوهْنه دنی ره کُورمهْ؟
شماره ۱۶۶ - دٰارِ بلندْی اسّامه منْ به لُوشه
شماره ۱۷۰ - شش درم دونه، وه کتراره کورنه؟
شماره ۲۰۵ - دماوند کوه، سامون لاریجونه
شماره ۲۱۰ - ککّی گنه: من فرزندِ آدمیمه
شماره ۲۴۴ - کمینْ شُوئه که جَورْ نَکشیمْ اما ته؟
شماره ۲۴۹ - تَرْسمهْ بنایِ اَجْلْ ره دیاره
شماره ۲۵۳ - دیروزْ بَشیمهْ دوستِ دریچه وابی
شماره ۲۷۵ - خوبون و خجیرونْ دیمه بیشماری
شماره ۵ - مِرِهْ وِنِهْ ته کیچهْ دِکُونْ بسازم،
شماره ۴ - امیرْ گِنِه تا چَندْ مِجِمْ وٰایی تِهْ وٰا؟