شماره ۶۸ - پیش بینان همه گفتند کسی می آید
شماره ۶۹ - یار آنقدر، به حسن بنازید و ناز کرد
شماره ۷۲ - معاشران به خدائیتی ثواب کنید
شماره ۸۱ - گر، رعیت را، به ظاهر لطفِ شه میپرورد
شماره ۸۹ - سرای میکده را گو همیشه باز کنید
شماره ۹۲ - دوستان از راستی کم فکر تل و ول کنید
شماره ۹۳ - چه باشد تن گر او را جان نباشد
شماره ۹۶ - در حق تو کس را سر انکار نباشد
شماره ۹۷ - اسیر سنبل زلف تو گلعذارانند
شماره ۱۰۰ - جهان جای آرام و راحت ندارد
شماره ۱۰۳ - خود را، ز قید هستی، آزاد کرد باید
شماره ۱۰۶ - اوست مولی که ز قید غمت آزاد کند
شماره ۱۱۲ - زلف را خوبان پر از چین کرده اند
شماره ۱۱۷ - روز جشن جم و هان نوبت جامست امروز
شماره ۱۲۸ - مسلم است مرا فقر و نعمت افلاس
شماره ۱۳۴ - رسم ایران است یا اهل فرنگ
شماره ۱۴۶ - خیزید شمع وحدت روشن کنید روشن
شماره ۱۴۸ - ای قبله مه رویان برقع به عذار افکن
شماره ۷۳ - ای که با نیکان طمع داری که یا بی ارتباط
بخش ۲۲ - داستان زن بازرگان با شوهر خویش