شماره ۸۷ - رامْ بَوییهْ آهو که مه جٰا کِرْدِهْ رَمْ
شماره ۹۸ - کِجِهْ تا کِجِهْ گِرْدِنُ و بوئه سٰامون؟
شماره ۱۳۴ - ویهار و ویهار و همه جا ویهاره
شماره ۱۶۲ - اَمر دولتْ به تنه خنهْ تفاقْ بوییه
شماره ۱۸۸ - سوایِ مه دوستْ، کَسْ نوم ره مه نَئیرهْ
شماره ۱۷ - صَنعونْ صفتْ ترسا وَچه رهْ بَدیینْ
از : قصه ی رنگ پریده ، خون سرد
بز ملاحسن
آی آدم ها
کار شب پا
باد می گردد
مرغ آمین
در نخستین ساعت شب
خانهام ابریست ...
روی بندرگاه
تا شکوفهی سُرخ يک پيراهن
سرود ِ مردی که خودش را کُشته است
دیوارها
نمیرقصانمت چون دودی آبیرنگ...
شعری که زندگیست