شماره ۴۵۲ - نگیرم چون سر زلف سیاهش؟
شماره ۴۶۶ - من سودازده را داغ منه بر سر دست
شماره ۴۶۷ - موسم گل شد که از وی بشکفد دل، باغ باغ
شماره ۴۸۵ - افشان گلها می کند، صدرنگ پیدا می کند
شماره ۵۰۳ - با شب تیره ز تاریکی آن مو گفتم
شماره ۵۱۵ - چشم و دل پاس خیالش را به نوبت داشتند
شماره ۵۲۹ - بر سر خود جای می دادند ما را دلبران
شماره ۵۳۲ - مادر ایام بی مهر است و من نازک مزاج
شماره ۵۵۴ - تردامنی به کف داد، سرخانه حبابم
شماره ۵۷۱ - نمی گیرد قرار آن شوخ یک دم چون صبا در وی
شماره ۵۸۸ - نزد آنهایی که با دل کارشان افتاده است
شماره ۶۰۵ - بس که آن گل صبحدم با آب و تاب آید برون
شماره ۶۲۵ - ما عشقباز گریه چه دانیم خنده چیست
شماره ۶۳۳ - ناله برگشت ز لب از فرح دیدن تو
شماره ۷۱۹ - بس که برگرد تو گشتم، سر من می گردد
شماره ۷۴۹ - من نه ابرم، نه تو گل، بهر چه در باغ وصال
شماره ۷۵۵ - نسترن می طلبد از بدنت خوشبویی
بخش ۲ - در اصفهان والامقامی بر بساط گوهر فکر به قانون دلخواه گردیدن
شماره ۱۰ - آسوده بود دلم ز ویرانه خود
شماره ۱۲ - مشکل باشد ز دام او جان بردن