شمارهٔ ۱۲۷ - نکهت عنبر
شماره ۱۴۸ - هر نقش که بر لوح قضا خامه تقدیر
شماره ۵۶ - کسیکه ذوق تمنای دوستان دارد
شماره ۱۰۳ - زهی بر جمالت جمال آینه
شماره ۸ - زَنْگی دیمه گرد گله باغ بزو تخت
شماره ۱۸ - شیرینْ خَنْدِهْ تٰا لَعْلْ رِهْ عَقیقْ جِدٰا کِرْدْ
شماره ۲۰ - مَجْنُونْ صَفِتْ تِهْ وَرْشُو وُ رُوزْکَشِمْ دادْ
شماره ۲۶ - بِوٰارِمْ بِوٰارِمْ، چَنْ زَنّی بِهْ مِهْسَرْ؟
شماره ۴۱ - هزار پارِهْ شهْر بُو، چه کِرمُونْ چه شیرازْ
شماره ۵۳ - سییُو شبه رِهْ مُونِنه (موندنه) ته دِ تا چِشْ
شماره ۵۵ - مِهْ تِکْ دَکِتِهْ اَمْشُو دَئیره وارِشْ
شماره ۶۲ - امیر گِنِهْ: که دارْمِهْ هِوایِ ته عِشْقْ
شماره ۷۲ - اُون که بنهْ روزْ با تو بوییهْ مایلْ
شماره ۷۳ - امیر گنه: مه وَرْ نوویهار، بیّیه لیْلْ
شماره ۸۳ - بییَمِّهْ تنه باغِ گِلْرِهْ بَچینمْ
شماره ۱۱۲ - قافْ، قَندهْ تنه لُو به هدیه دپاتنْ
شماره ۱۱۸ - امیر گنه: ته غمزه مرهْ مَصٰافنْ
شماره ۱۲۱ - امیر گنه: تا مهرهْورزی آموتن
شماره ۱۴۶ - چی بُولارجونْ، مازندرون بئی بو
شماره ۱۴۸ - سیُو چِشْ، کَمونْ برفِهْ، مه لارِ آهو