اخلاقیات

سیف فرغانی رباعیات شماره ۱۳ - ای من همه بد کرده و دیده ز تو نیک ابن حسام خوسفی رباعیات رباعی ۳۰ - بیچاره حسود بی بصر خواهد شد ابن حسام خوسفی رباعیات رباعی ۴۴ - آن پیر که جنبشی ازو می آید ابن حسام خوسفی رباعیات رباعی ۸۶ - ای خواجه چه گویم چو نیی فرزانه مولوی فیه ما فیه فصل بیستم - شریف پای سوخته گوید مولوی فیه ما فیه فصل بیست و ششم - از فقير آن به که سؤال نکنند زیرا که آنچنانست مولوی فیه ما فیه فصل پنجاه و پنجم - فرمود که خاطرت خوش است و چونست رشیدالدین وطواط قصاید شمارهٔ ۲۰۴ - درمدح تاج الدین رافع بن علی شیبانی رشیدالدین وطواط رباعیات شمارهٔ ۵ - در تغزل رشیدالدین وطواط رباعیات شمارهٔ ۱۲ - در تغزل جامی دفتر اول بخش ۱۷ - اشارت به آنکه گفته اند الصوفی کاین باین جامی دفتر اول بخش ۲۶ - در ذکر قلبی آنان که دم از ذکر قلبی زنند و بر خود علامات آن نصب کرده آن را از قبیل ذکر خفیه شمارند و ندانند که آن نیز حکم ذکر جهر دارد بلکه ذکر جهر نیز از آن بهتر است زیرا که در ذکر جهر اصل ذکر متحقق است و احتمال غیر آن ندارد به خلاف ذکر خفیه جامی دفتر اول بخش ۲۸ - در بیان آنکه آنچه گذشت مذمت ذکر سر و جهر نیست بلکه مذمت جماعتی است که آن را وسیله لذات جسمانی و شهوات نفسانی ساخته اند جامی دفتر اول بخش ۳۰ - در بیان معنی رباعی که منسوب است به یکی از سلسه خانواده خواجگان ماوراء النهر قدس الله اسرارهم جامی دفتر اول بخش ۳۶ - در بیان سخن آن عارف که گفت دوستان همه عالم دشمنند و همه دشمنان دوستند جامی دفتر اول بخش ۵۹ - در بیان آنکه اکثر خلق عالم روی پرستش در موهوم و مخیل خود دارند جامی دفتر اول بخش ۷۱ - در بیان آنکه انصاف به عیب خود پرداختن است و نظر به عیب دیگران نه انداختن جامی دفتر اول بخش ۸۱ - در بیان آنکه مراد به انسان کمل افراد انسان است نه اناسی حیوانی که اولئک کالانعام بل هم اضل در شأن ایشان است جامی دفتر اول بخش ۱۱۲ - در مذمت آنان که بنای مذهب خود بر کم آزاری نهاده اند و در ورطه اباحت و الحاد افتاده جامی دفتر اول بخش ۱۵۳ - قصه روستایی که درازگوش پیر لنگ پشت ریش به بازار خر فروشان برد، دلال فریاد برداشت که کی می خرد خری جوان روان تندرست، روستایی چون آن بشنید باور داشت و از فروختن درازگوش پشیمان شد