شمارهٔ ۳۹ - در وصف کتابیکه از وقایع ایام شاه جهان نوشته شده
شماره ۱ - هر چند که مرد قول و فعلش تبه است
شماره ۳ - شیرینم و مغز سخنانم تلخ است
شماره ۵ - هنگام بهار سیر گلشن نکنیم
شماره ۱۱ - با گردش دهر و خلق پرشور و شرش
شماره ۱۵ - ای شوخ بغمزه بر سر جنگ مباش
شماره ۱۶ - گویند کلیم توبه آسان شکند
شماره ۱۷ - خواری از دهر دانش اندوخته دید
شماره ۳۴ - شاهی که حمایت خدایش سپر است
شماره ۴۱ - آنکس که ترا رخصت میخواری داد
شماره ۵۳ - راز دو جهان بتنگ دستان بسیار
شماره ۵۵ - آزاده ز سر هوای دستار گذاشت
شماره ۶۸ - برگرد تو ای قدوه نیکوکاران
شماره ۷۰ - از باده گذشتیم بپاکان قسم است
شماره ۸۸ - آتش چو گذر بدشت پر خار کند
شمارهٔ ۲۳ - داستان سرکوبی و قتل ججهار سنکهه بندئله به سرداری اورنگ زیب پسر شاه جهان که بعد از وی بسلطنت نشست
شمارهٔ ۳ - ترکیب بند در تهنیت نوروز و مدح شاه جهان
شماره ۴ - از خود فنا نگشته نیابی به حق بقا
شماره ۴۹ - ساقی بیا که موسم عیش آمد و طرب
شماره ۹۸ - امید من به لطف عمیم تو واثق است