بخش ۳۷ - در بیان سماع و کیفیت آن میفرماید
غزل ۱۳ - بند از زنجیر نتوان کرد دل وارسته را
غزل ۱۵ - دلا بر چشم تر نه آستین را
غزل ۳۷ - شهید آن قد رعنا وصیت کرد همدم را
غزل ۵۳ - جا نیابی اگر ای دل گله ی بیجا چیست
غزل ۸۳ - جز از غبار مذلت دلم جلا نگرفت
غزل ۹۴ - در صد زخم جفا زان مژه بر دل بازست
غزل ۹۷ - در شراب صحبت احباب زهر غفلتست
غزل ۹۹ - ز اختر طالع که مهر او همه کین است
غزل ۱۱۱ - چو هست قدرت دست و دل توانگر نیست
غزل ۱۲۰ - بکامی خواهش ما مبتلا نیست
غزل ۱۴۹ - شیب و شباب راه عدم را مراحلست
غزل ۱۵۰ - پای بی کفش از سری کاید بسامان بهترست
غزل ۱۵۴ - چاره خاموشی بود هر جا سخن در شیر نیست
غزل ۱۵۶ - عاقل سپر زخم زبان گوش گران یافت
غزل ۱۵۷ - آن صید پیشه فکر مدارا نکرده است
غزل ۱۸۰ - خوش آنکه لاف هنر پیش بی هنر نزند
غزل ۱۹۱ - از غمی شکوه نکن تا غم دیگر ندهند
غزل ۱۹۶ - گر حق نگری لایق منصور نباشد
غزل ۲۰۲ - چشم عارف جز چراغ کلفت از دنیا ندید