اخلاق

کلیم کاشانی غزلیات غزل ۴۳۵ - با که گویم آنچه زان نخل تمنا دیده ام کلیم کاشانی غزلیات غزل ۴۵۹ - در دستگاه محتشمان پا نمی خوریم کلیم کاشانی غزلیات غزل ۴۶۹ - جنت از رضوان، که من زان روضه خرم نیستم کلیم کاشانی غزلیات غزل ۴۷۴ - از در محرومی استمداد همت کرده ایم کلیم کاشانی غزلیات غزل ۴۹۸ - کسی نیم که زکس حرف سرد برگیرم کلیم کاشانی غزلیات غزل ۵۰۳ - می رویم از خود بیا در انجمن تنها نشین کلیم کاشانی غزلیات غزل ۵۰۷ - پیشی ار خواهی بهر پس مانده همراهی گزین کلیم کاشانی غزلیات غزل ۵۱۰ - مگو ناصح که بتوان از رخ جانان نظر بستن کلیم کاشانی غزلیات غزل ۵۱۲ - دلا بار وجود از خویش افکن کلیم کاشانی غزلیات غزل ۵۱۸ - اگر مرد رهی نعلین خار سعی در پا کن کلیم کاشانی غزلیات غزل ۵۲۰ - تا چند همچو سوفار خندان بخون نشستن کلیم کاشانی غزلیات غزل ۵۲۲ - بعالم از سر کلک وزارت درفشانی کن کلیم کاشانی غزلیات غزل ۵۴۳ - ایدل بسنگلاخ هوسها قدم منه کلیم کاشانی غزلیات غزل ۵۶۰ - دلا ز صیقل محنت جلا نمی گیری کلیم کاشانی غزلیات غزل ۵۶۱ - دلگشائی نبود آنچه ز صحرا یابی کلیم کاشانی غزلیات غزل ۵۶۶ - بصحرای هوس تا کی دلا سر در هوا گردی کلیم کاشانی غزلیات غزل ۵۶۸ - چنان دل کند، می باید ازین تنگ آشیان باشی کلیم کاشانی غزلیات غزل ۵۷۴ - از فیض دل ار گوهر شب تاب نباشی کلیم کاشانی غزلیات غزل ۵۷۶ - مکن از تلخکامان شکوه گر شیرین سخن باشی کلیم کاشانی قصاید شمارهٔ ۵ - بث الشکوی و موعظه، مختوم بستایش سخن