شماره ۶۹ - مرد خدا نمی شود، گرچه زن از کنار خود
شماره ۹۲ - مگر چاه زنخدانت نمایان گشت در صحرا
شماره ۱۳۷ - همچو شبنم با گل و سوسن مخواب
شماره ۱۶۶ - به مردم قرض دادن بینوایی ست
شماره ۱۷۴ - دنیا و آخرت چو ترازو فتاده است
شماره ۱۷۶ - فتاد بقعه تقوی، شرابخانه سلامت
شماره ۱۹۱ - بر گوش زد نسیمم، صوتی که نیشکر داشت
شماره ۲۰۷ - آسوده دلی بر من بیتاب حرام است
شماره ۲۴۷ - اگر برون نرود گل ز بوستان، چه کند
شماره ۲۶۱ - فکر آن زلف مکن تا خم و تابت نبرد
شماره ۲۶۲ - کس اگر بگذرد از گفتن شعر
شماره ۲۶۹ - ز مردی گر به نامردان شوی غالب، مشو غره
شماره ۳۲۹ - زین گلستان همه سودم به زیان می ماند
شماره ۳۳۰ - تو تاب درد نداری، مپرس درد مرا
شماره ۳۴۲ - خواهد از شاخ مکافات به صدرنگ دمید
شماره ۴۰۴ - از جای خود نخیزد، بهر تواضع خضر
شماره ۴۱۶ - ساقی به ته شیشه می ناب نگه دار
شماره ۴۳۲ - مایه آزار بود، صحبت ما با هوس
شماره ۴۳۶ - این که می ترسی ز مستی، عقل نیست
شماره ۴۴۸ - یار میان باز کرد، رو به کناری نشین