ادبیات فارسی

قوامی رازی دیوان اشعار شمارهٔ ۶ - در مدح امیری امین الملک لقب قوامی رازی دیوان اشعار شمارهٔ ۶۱ - در غزل است قوامی رازی دیوان اشعار شمارهٔ ۷۲ - در غزل است لبیبی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی شمارهٔ ۹ - به شاهد لغت لت، بمعنی لخت و عمود لبیبی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی شمارهٔ ۴۲ - به شاهد لغت سوسمار، بمعنی جانوری که ضب گویندش بتازی لبیبی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی شمارهٔ ۵۵ - به شاهد لغت گرازد، به معنی از روی ناز و تکبر خرامد لبیبی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی شمارهٔ ۶۱ - به شاهد لغت ناژ، به معنی درختی مانند سرو لبیبی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی شمارهٔ ۱۰۸ - به شاهد لغت بشکوه، به معنی صاحب حشمت و هیبت سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۹ - می دهد هر دم فریب آن نرگس جادو مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۸۲ - بی قرار امروز آن سیمین بدن دارد مرا سیدای نسفی غزلیات شمارهٔ ۱۲۹ - قطعه از غزل سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۶۰ - از رفیق رهنما طبع گدا آسوده است سیدای نسفی غزلیات شماره ۲۳۴ - دست کوتاهم اگر منظور چشم او شود سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۲۷ - بر درت همچون کمان پشت دو تا آورده ام سیدای نسفی غزلیات شمارهٔ ۴۶۲ - قطعه سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۷۸ - ای سرمه صید کشته چشم سیاه تو سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۸۰ - شوخ نقاشی که رنگم می کند تسخیر او سیدای نسفی مثنویات شمارهٔ ۱۲ - در تعریف خواجه میرزاجان بقال سیدای نسفی رباعیات شمارهٔ ۱۴ - اسبیات سیدای نسفی شهر آشوب شمارهٔ ۸ - زرگر