شمارهٔ ۲ - در هجاء ملیح و مدح سیف الدین بن شمس الدین
شمارهٔ ۱۰ - در مدح رکن الدین محمود و مطایبه
شمارهٔ ۱۲ - در هجاء یاقوتی جولاهه
شمارهٔ ۱۵ - در وصف حال خویش
شمارهٔ ۹ - حکیم سوزنیم
شمارهٔ ۳ - بشنو حکایتی ز من
شمارهٔ ۶ - قویدست در شکار
شماره ۱۷ - ای از گل مکرمت سرشت تن تو
شماره ۲۵ - بر درج عقیق سیم خندید لبم
شماره ۳۹ - ای یار تبیره زن بایسته چو جان
شماره ۲۸ - نفی قیل و قال کم کن ای که خواهی حالها
شماره ۳۱ - یک جهان بر هم زدم کز جمله بگزیدم ترا
شماره ۳۷ - خوی کرده و نشانده بر آتش گلاب را
شماره ۴۰ - تا ز دمسردان نگه دارم چراغ خویش را
شماره ۵۵ - سایه زلفت به سر شمشاد سازد شانه را
شماره ۸۵ - بنشین که بیرخ تو ندارم قرار و تاب
شماره ۱۱۹ - مگر از عشق نگاری به دلش تأثیرست
شماره ۱۲۸ - ناز آتش، غمزه آتش، خویِ سرکش آتش است
شماره ۱۳۱ - کمان آهِ که یارب کشیده تا گوش است؟
شماره ۱۵۱ - آه جگر ماست که آتش شرر اوست