ادبیات کهن فارسی

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

مولوی دفتر سوم بخش ۱۸۶ - در آمدن آن عاشق لاابالی در بخارا وتحذیر کردن دوستان او را از پیداشدن انوری مقطعات شمارهٔ ۱۴۴ - در مدح ملک نصرةالدین اوحدی مراغه‌ای رباعیات رباعی ۶۳ - ما پرتو جوهر روانیم و خرد مولوی رباعیات رباعی ۴۲۶ - ناگاه بروئید یکی شاخ نبات مولوی رباعیات رباعی ۸۸۵ - با همت باز باش و یا هیبت شیر مولوی رباعیات رباعی ۹۸۸ - مر تشنهٔ عشق را شرابیست مترس عطار نیشابوری سی فصل بخش ۷ - مسلمانی بود راه شریعت عطار نیشابوری بخش چهارم الحكایة و التمثیل نصرالله منشی باب الاسد و الثور بخش ۴۰ - حکایت غوک و مار شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۱۴۸۶ - بی درد دلی دوا نیابی شاه نعمت‌الله ولی رباعیات رباعی ۱۰ - در جام جهان نما نظر کن همه را ملک‌الشعرای بهار ارمغان بهار اینک منظومهٔ سی ‌روزهٔ آذ‌ر پاد مارسپندان حزین لاهیجی رباعیات شماره ۱۷۶ - پنهان به سیه خانهٔ حرف است نقط محمد بن منور فصل اول - حکایات کرامات شیخ حکایت ۵۰ - خواجه ابومنصور و رقانی کی وزیر سلطان طغرل بود بیمار شد،چون کارش تنگ درآمد شیخ را و استاد امام ابوالقسم قشیری را بخواند و گفت من شما را دوست داشته‌ام ب محمد بن منور فصل اول - حکایات کرامات شیخ حکایت ۶۴ - یک روز شیخ در نشابور مجلس می‌گفت، بازرگانی بود در مجلس شیخ، اندیشه کرده بود که شیخ را بخانه برد و حلوا و زیره بایی دهد. در میان مجلس شیخ روی بدان بازر محمد بن منور الدعوات بخش ۲ - هم خواجه بوطاهر شیخ گفت روزی سلطان طغرل کس فرستاد و خواجه بومنصور ورقانی را که وزیر وی بود بخواند، او گفت من هنوز نماز چاشت نگزارده‌ام، نتوانم آمد. آن اسیری لاهیجی رباعیات شماره ۴۰ - جامی که می دو کون را جاست منم محیط قمی هفت شهر عشق شمارهٔ ۱۱۶ - در مدح آقا سید صادق طباطبایی اوحدالدین کرمانی الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة شمارهٔ ۲۵۷ - الرجاء عسجدی اشعار باقیمانده شمارهٔ ۳ - از قطعات