استعاره

مشتاق اصفهانی رباعیات شماره ۱۷۸ - از عشق بتی شور چو قلزم میکن مشتاق اصفهانی رباعیات شماره ۱۹۵ - سرگشته پدید زاهد گم گشته ادیب صابر غزلیات شماره ۳۰ - زان دو لب چون عقیق یارم ادیب صابر رباعیات شماره ۵ - ای مایه هر لطافت ای در خوشاب ادیب صابر رباعیات شماره ۳۰ - روی تو به چشم آتش بی دود نمود ادیب صابر رباعیات شماره ۶۲ - هم رنگ عقیق است لب جانانم ادیب صابر رباعیات شماره ۷۴ - گر داد جفای روزگار ای دلخواه نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۱۳۱ - جمال ساقی ما در ضمیر لاله گذشت نظیری نیشابوری رباعیات شماره ۴۴ - تا باغ به دست باغبان خواهد بود واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۳۶ - چون زبان در گفتگو، بیجا ز کام آید برون واعظ قزوینی رباعیات شماره ۲۲ - ما را نه حرف تند یاران ضرر است واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۱۸ - بخوی نرم شود عقده های مشکل حل واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۲۴ - هرکجا جلوه دهد شوخی او یکران را واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۳۵ - روشن نشود چون شرر از سنگ چراغت واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۵۲ - مد نظر، از روی گلت آب حیات است واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۷۶ - دشنام تو در زیر لب، از ما نه نهان است واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۱۶۳ - بی تمیزیهای عالم بین که پیش لعل او واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۱۸۲ - از غمش دود نفسها، دسته سنبل شود واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۱۹۱ - کهن پیر گردون به موی سفید واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۲۳۰ - خاک راه خصم گشتیم و، ز دعوی تن زدیم