استعاره

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

نظام قاری غزلیات شمارهٔ ۱۳۷ - و من بدایع افکاره نظام قاری قطعات شماره ۱۵ - گر چه سلطانست در جمع رخوت نظام قاری قطعات شماره ۲۰ - زنا که وصله کرباس زردک نظام قاری مثنویات شماره ۲ - در البسه رانده ام سخن را نظام قاری رباعیات شماره ۲ - بر حلقه آن انگله چون کو پیوست نظام قاری رباعیات شماره ۱۸ - گت گفت چنین خیمه که آراست که من نظام قاری فردیات شماره ۲۲ - چون کفل پوش که برپشت خران اندازند نظام قاری فردیات شماره ۲۷ - بهار از پوستین رو را جدا کن نظام قاری فردیات شماره ۴۰ - بزوده گفت ندانی که پر مرو باریک نظام قاری فردیات شماره ۶۰ - چو گیوه سرمکش کز پادرآئی نظام قاری فهلویات شماره ۱ - پوستک تا ندرندت مک بر میخ لبیس نظام قاری مناظرهٔ طعام و لباس بخش ۵ - مکتوبی که صوف با صفوت باطلس بانصرت بخط ابیاری قلمی فرموده در لباس صاحب البسه نظام قاری مخیّل‌نامه (در جنگ صوف و کمخا) بخش ۲۴ - رزم کمخا بصوف میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۷۲ - کار ما باز مشکل افتاده است میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۱۴ - دم زد لبی از شکوه، نیش نام نهادند میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۳۴۶ - ای تیره تن ما که بجان دشمن مائی بلند اقبال بخش دوم - داستان گل و بلبل بخش ۱۹ - شرح حال گفتن بلبل به تاک بلند اقبال قطعات شمارهٔ ۱۴ - قطعه بلند اقبال قطعات شمارهٔ ۳۱ - قطعه وفایی شوشتری رباعیات شماره ۸ - این دختر رز، که مادرش انگور است