شماره ۲۶ - کو دختر رز، که تا دل و دین دهمش
شمارهٔ ۸۳ - در مدح سعدالدوله
شمارهٔ ۱۲ - در هجاء یاقوتی جولاهه
شمارهٔ ۳۶ - در هجو خمخانه
شمارهٔ ۳ - نور رخ تو قمر ندارد
شمارهٔ ۲۸ - من رمه بانم
شماره ۲ - ای خم شکسته بر سر چاه کمیز
شماره ۱۲ - طوطی بپرید از قفس بلخ بمرد
شماره ۴۱ - چنان سودای او بر خویشتن پیچاند آتش را
شماره ۲۳۲ - شتاب شام سیهچرده و صباح صبیح
شماره ۲۴۸ - نگاهش ناگهان چون تیر نازی بر کمان بندد
شماره ۵۱۲ - ای شده سر تا به پا چو گلبن پر گل
شماره ۶۷۴ - گریه از بیم تو شد در دل بیتاب گره
شماره ۲ - این قلمدان که دروکلک شه نامور است
شماره ۱۴ - شنیده ایم پریشانی از نواحی مصر
شمارهٔ ۵ - به شاهد لغت فوگان، به معنی فقاع
شمارهٔ ۱۰ - به شاهد لغت رت، بمعنی تهی و برهنه
شمارهٔ ۴۶ - به شاهد لغت جخش، بمعنی علتی که از گلو مانند بادنجان برآید و درد نکند و اگر ببرند بیم هلاکت باشد و اکثر مردم گیلان و فرغانه را باشد
شمارهٔ ۵۹ - به شاهد لغت ارزیز، بمعنی قلعی
شمارهٔ ۶۱ - به شاهد لغت ناژ، به معنی درختی مانند سرو