استعاره

واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۲۴۸ - چو افروزد رخش، سوزد دل و دین یغمای جندقی غزلیات شماره ۵ - معلم سرکند هر لحظه کلک آن طفل بدخو را یغمای جندقی غزلیات ناتمام شماره ۲ - به ساغر ریز ساقی آن شراب ارغوانی را یغمای جندقی غزلیات ناتمام شماره ۳۴ - دانه خالت مرا شد دام هوش یغمای جندقی مراثی و نوحه‌ها شماره ۲۵ - سرو و مه اگر نیست رخ و قامت اکبر یغمای جندقی رباعیات شماره ۱۴ - در عهد تو قند را عتابی دگر است یغمای جندقی رباعیات شماره ۱۲۰ - زد بر دل من نرگس شیدای تو راه افسر کرمانی قصاید شمارهٔ ۶۸ - ای زلف بتم افسر کرمانی قصاید شمارهٔ ۸۴ - آیت عدل افسر کرمانی غزلیات شماره ۲۶ - زلفا، تو کانهمه شکن و تار داریا وحیدالزمان قزوینی شهرآشوب کوچک بخش ۱۴ - صفت کبابی وحیدالزمان قزوینی شهرآشوب کوچک بخش ۱۵ - صفت خبّاز وحیدالزمان قزوینی شهرآشوب کوچک بخش ۲۵ - صفت حلّاج وحیدالزمان قزوینی شهرآشوب کوچک بخش ۲۸ - صفت سرّاج وحیدالزمان قزوینی شهرآشوب کوچک بخش ۲۹ - صفت کمانگر وحیدالزمان قزوینی شهرآشوب کوچک بخش ۳۵ - صفت میوه فروش وحیدالزمان قزوینی شهرآشوب کوچک بخش ۳۹ - صفت تیرگر سراج قمری رباعیات شماره ۳ - ای در مردی چو باز و در کینه عقاب رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۶۷ - ماهی تو و جات طرف بامت صفایی جندقی غزلیات شماره ۱۹۲ - مرغ دل از قید غم های جهان آزاد بود