بخش ۳۳ - در پندو اندرز
بخش ۳۹ - درپنهان داشتن راز
شمارهٔ ۱۰ - قطعه
شماره ۴۰ - تا شد سرم ز آتش سودا گرم
شماره ۳ - ره را بخیال رفتن البته بد است
شمارهٔ ۲ - در هجو دلداری
شماره ۵۱ - همت مکن ای نظامی پست بلند
شمارهٔ ۳۰ - در گله از بزرگی ابراهیم نام که چرا پدرش را گرفته و طلب رهائی او
شمارهٔ ۱۰۸ - در موعظت و نصیحت و ترغیب به اختیار آخرت بردنیا گوید
شمارهٔ ۲۴ - به شاهد لغت پازند، بمعنی اصل کتاب و اوستا گزارش
شمارهٔ ۴۲ - به شاهد لغت سوسمار، بمعنی جانوری که ضب گویندش بتازی
شمارهٔ ۴۹ - به شاهد لغت انگاره، به معنی جریده حساب و نامه اعمال
شمارهٔ ۶۰ - به شاهد لغت لنج، بمعنی بیرون روی
شمارهٔ ۱۱۰ - به شاهد لغت ناغوش، بمعنی سر بآب فروبردن و غوطه خوردن
شماره ۹۱ - ای خرامت را ثناگو همچو قمری هوشها
شماره ۲۵۰ - از رخت آئینه من دامن گلچین شود
شماره ۳۰۶ - مگو در انجمن مینا ز دست چرخ دون گرید
شماره ۳۴۰ - تو و بدمستی و عاشق کشی و خنجر خویش
شماره ۳۴۴ - ای دل مطیع آن بت مژگان فرنگ باش
شماره ۳۴۶ - با اهل جاه ناخن زاغ و پلنگ باش