اندوه

فصیحی هروی رباعیات شماره ۱۴۶ - از بس که به رسم دل بی‌حاصل من فصیحی هروی ابیات پراکنده شماره ۵ - گفتیم بشکفیم دو روزی در این چمن فصیحی هروی ابیات پراکنده شماره ۸ - خنده می‌بینی ولی از گریه دل غافلی فصیحی هروی ابیات پراکنده شماره ۱۱ - امشب از شعله آهم جگر غم می‌سوخت فصیحی هروی ابیات پراکنده شماره ۱۳ - غمهای مرده در دل ما زنده کرد هجر فصیحی هروی ابیات پراکنده شماره ۱۵ - ره نمی‌یابد اجل هم بر سر بالین ما فصیحی هروی ابیات پراکنده شماره ۱۸ - باز هر شب دل به تنگ از ناله ‌زار خودست فصیحی هروی ابیات پراکنده شماره ۲۲ - گر لذت داغ جگر اینست فصیحی فصیحی هروی ابیات پراکنده شماره ۲۴ - هر نگه کز موجه خون جگر بیرون فتاد فصیحی هروی ابیات پراکنده شماره ۴۰ - ناله‌های نوگرفتاران غم را لذتی‌ست فصیحی هروی ابیات پراکنده شماره ۴۱ - تا سر مژگان تماشا دیده بر هم چیده بود فصیحی هروی ابیات پراکنده شماره ۴۳ - مسکین فصیحی دوش جان می‌داد و می‌نالید غم فصیحی هروی ابیات پراکنده شماره ۵۴ - لبی کز نازکی بار تبسم بر نمی‌تابد فصیحی هروی ابیات پراکنده شماره ۶۰ - چمن پیرای صبحم کیمیای خار و خس دارم فصیحی هروی ابیات پراکنده شماره ۶۲ - خار ترم که تازه ز باغم دروده‌اند فصیحی هروی ابیات پراکنده شماره ۶۶ - جان اگر از ناتوانی بر لب آید باک نیست فصیحی هروی ابیات پراکنده شماره ۷۶ - چون نعش من برند برون از سرای من فصیحی هروی ابیات پراکنده شماره ۷۹ - ای که درد دل خونین‌کفنی می‌شنوی میرداماد غزلیات شماره ۵ - سوز غم تو کرد قضا سرنوشت ما میرداماد غزلیات شماره ۱۱ - آنکه در آتش غم سوخت دل خام من است