اندوه

فصیحی هروی غزلیات شماره ۵۹ - از دل هزار لخت به چشم نثار رفت فصیحی هروی غزلیات شماره ۶۰ - از فیض گریه‌ام مژه نشو و نما گرفت فصیحی هروی غزلیات شماره ۶۱ - شب بی‌خبرم حرف فراقت به زبان رفت فصیحی هروی غزلیات شماره ۶۲ - دوش غم بر گریه‌های زخم ما خندید و رفت فصیحی هروی غزلیات شماره ۷۱ - غمش به تازه ندانم چه مدعا دارد فصیحی هروی غزلیات شماره ۷۳ - رفت صد عید و نسیمی یاد باغ ما نکرد فصیحی هروی غزلیات شماره ۷۶ - سالها دیده ما را مژه دربانی کرد فصیحی هروی غزلیات شماره ۸۲ - ز خواب آن چشم شهلا برنخیزد فصیحی هروی غزلیات شماره ۸۸ - هر شبم داغی چنان در گلخن تن بشکفد فصیحی هروی غزلیات شماره ۹۱ - رفتند همدمان و مرا دل فگار ماند فصیحی هروی غزلیات شماره ۹۲ - در فراق شعله خاکستر نشینم کرده‌اند فصیحی هروی غزلیات شماره ۹۴ - ماییم جدا از تو به غم ساخته‌ای چند فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۰۲ - در دیده نگه چون ز تو در خون بنشیند فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۰۴ - بیزارم از آن سینه که از جوش نشیند فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۰۹ - شب همه شب با صبوری ناله‌ام در جنگ بود فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۱۲ - تا گلستان بود کی پرخار بیدادم نبود فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۲۲ - دیدی که چو بخت یار برگردید فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۲۳ - دیده امشب همه شب خواب پریشان می‌دید فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۴۱ - گرد افغانم ز دامان جرس افتاده‌ام فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۴۴ - جوش ذوقم خوش‌نشین کشور میخانه‌ام