اندوه

عبید زاکانی عشاق‌نامه بخش ۲۹ - تمامی سخن عبید زاکانی عشاق‌نامه بخش ۳۰ - در خواب دیدن عاشق معشوق را امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۸۲ - صفت داغهای جدائی، که دود از نهاد آن دو آتش زده فراق براورده امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۸۶ - راز نامه عتاب آمیز ظل الله سوی شمس الحق خضر خان امیرخسرو دهلوی خسرو و شیرین بخش ۲۳ - آواره شدن فرهاد از عشق شیرین امیرخسرو دهلوی خسرو و شیرین بخش ۳۱ - مناجات شیرین در شب فراق امیرخسرو دهلوی مجنون و لیلی بخش ۱۳ - تنقیه کردن مادر، دماغ مجنون را، به داروی تلخ نصیحت، و از در لفظه، و شیرینی زبان، مفرح سودای او ساختن امیرخسرو دهلوی مجنون و لیلی بخش ۲۵ - حاضر شدن مجنون غایب، در غیبت لیلی، و به حضور خیال، از خیال به حضور باز آمدن، و سرود حسرت گفتن، و دست بر دست زدن امیرخسرو دهلوی مجنون و لیلی بخش ۲۷ - خرامش کردن سرو لیلی، با سرو قدان همسایه، سوی بوستان، و شناختن آزاده‌ای آن نو بران را، و زبان سوسنی کشیدن، و غزلی جگر دوز، از یک اندازهای مجنون، به آواز نرم روان کردن، و بر دل لیلی زدن، و کاری آمدن، و باز جست کردن لیلی طیرگی بلبل خار نشین خود را، و آزمودن آن راوی تعطش لیلی را، سوی خونابهٔ مجنون و مرگ مجنون، به قبلهٔ کرم کردن، و سوخته شدن لیلی، و به گرمی در خانه باز آمدن، و به تب اجل گرفتار شدن امیرخسرو دهلوی مجنون و لیلی بخش ۳۰ - این مویهای بی‌جان، به گیسوی منور مادر مغفورهٔ خویش، که تاب الشیب نوری داشت، راست افتاد، و بدین نالهای سوزان، نفس حسن را خاکستر کرده شد و گوهر پاک برادر حسام الدین را، که در میان خاک، خورد مور چه گشت، روشن گردانیده آمد، تعمده الله به غفرانه رودکی قصاید و قطعات شماره ۵۰ - دریا دو چشم و آتش بر دل همی فزاید رودکی قصاید و قطعات شماره ۷۲ - گر نه بدبختمی، مراکه فگند؟ رودکی قصاید و قطعات شماره ۷۷ - بسا که مست در این خانه بودم وشادان رودکی قصاید و قطعات شماره ۸۲ - دریغ آن که گرد کرد با رنج رودکی قصاید و قطعات شماره ۸۴ - چون گسی کردمت بدستک خویش امیرخسرو دهلوی غزلیات (گزیدهٔ ناقص) غزل ۳ - بشکفت گل در بوستان آن غنچهٔ خندان کجا؟ امیرخسرو دهلوی غزلیات (گزیدهٔ ناقص) غزل ۷ - گر در شراب عشقم از تیغ میزنی حد امیرخسرو دهلوی غزلیات (گزیدهٔ ناقص) غزل ۱۱ - رفتند رفیقان دل صد پاره ببردند امیرخسرو دهلوی غزلیات (گزیدهٔ ناقص) غزل ۱۲ - دیوانه میکنی دل و جان خراب را امیرخسرو دهلوی غزلیات (گزیدهٔ ناقص) غزل ۱۳ - از پی نقل مجلست هست بر آتشم جگر