غزل ۲۲ - دوش زیاد رخت اشک جگر سوز من
غزل ۲۸ - سری دارم که سامان نیست او را
غزل ۳۰ - جانا به پرسش یاد کن رو زی من گم بوده را
غزل ۳۹ - دلبرا عمریست تا من دوست میدارم ترا
غزل ۴۳ - وقتی اندر سر کویی گذری بود مرا
غزل ۴۵ - دی غمزهٔ تو کرد اشارت به سوی لب
غزل ۴۶ - سیم خیال تو بس با قمر چکار مرا؟
غزل ۴۸ - گر چه بربود عقل و دین مرا
غزل ۷۰ - صد دوست بیش کشت منش نیز دوستم
غزل ۷۴ - عشق آمد و گرد فتنه بر جایم ریخت
غزل ۷۶ - ای ابر گه گاهی بگو آن چشمهٔ خورشید را
غزل ۸۷ - چه نقش بندی از اندیشهای که بی عشق است
غزل ۱۱۴ - در چمن جان من سرو خرامان یکی است
غزل ۱۱۹ - ای نسیم صبحدم یارم کجاست؟
غزل ۱۲۰ - هر کس آنجا که می و شاهد و گلشن آنجاست
غزل ۱۳۵ - دل ندارم غم جانان زچه بتوانم خورد
غزل ۱۳۷ - هر شب من و از گریه سر کوی تو شستن
غزل ۱۴۳ - یکایک تلخی دوران چشیدم
غزل ۱۴۴ - تاراج گشت ملک دل از جور نیکوان
غزل ۱۵۵ - تقدیر که یک چند مرا از تو جدا داشت