غزل ۱۶۶ - برگ زیرآمد و برگ گل و گلزار برفت
غزل ۱۶۷ - برگ ریز آمد و برگ گل و گلزار برفت
غزل ۱۸۲ - نارسته می توان دید از زیر پوست خطت
غزل ۱۸۸ - گفتم چگونه می کشی و زنده میکنی
غزل ۱۹۰ - باز گل می آید دل در بلا خواهد فتاد
غزل ۱۹۹ - دل نیست که در روی غم دلدار نگنجد
غزل ۲۱۰ - خالیست به کنج لب خون خوار رهٔ او وای
غزل ۲۱۳ - با ما سخن سمن مگویید
غزل ۲۱۴ - مهمی گذشت که چشمم خبر زخواب ندارد
غزل ۲۲۲ - گر کنی یاری و گر آزار بر من بگذرد
غزل ۲۲۵ - شب ! وفتاد و غمت باز کار خواهد کرد
غزل ۲۳۱ - باد بازآمد و بوی گل وریحان آورد
غزل ۲۳۶ - بدینسان کز تب هجران تنم در زیر پیراهن
غزل ۲۶۴ - وفا در نیکوان چندان نباشد
غزل ۲۷۵ - سیلاب سرشک هجران توأم دوش
غزل ۲۸۵ - آنانکه عاشقان ترا طعنه میزنند
غزل ۲۹۴ - ز گریه من نتوانم نوشت نامه به دوست
غزل ۲۹۹ - تا تو از خانه برون آیی هردم چاک است
غزل ۳۱۱ - مکن از گریه مرا منع که دل سوخته را
غزل ۳۲۹ - آرام جانم میرود، جان را صبوری چون بود