غزل ۵ - دلا! باز این همه افسردگی چیست؟
غزل ۱۰ - عهد جوانی گذشت، در غم بود و نبود
غزل ۱۱ - نگشود مرا ز یاریت کار
غزل ۱۹ - به شهر عافیت، مأوی ندارم
غزل ۲۱ - شبی ز تیرگی دل سیاه گشت چنان
شماره ۸ - چه خوش بودی اربادهٔ کهنه سال
رباعی ۸ - دنیا که از او دل اسیران ریش است
رباعی ۱۲ - آن دل که تواش دیده بدی، خون شد و رفت
رباعی ۲۲ - پیوسته دلم ز جور خویشان، ریش است
رباعی ۲۳ - در مزرع طاعتم، گیاهی بنماند
رباعی ۲۸ - با دل گفتم: به عالم کون و فساد
رباعی ۵۵ - عمری است که تیر زهر را آماجم
رباعی ۵۶ - غمهای جهان در دل پر غم داریم
رباعی ۶۷ - فصاد، به قصد آنکه بردارد خون
غزل ۱۴ - دلبرا عشق تو نه کار من است
غزل ۲۷ - دی یکی گفت، که از عشق خبرها دارد،
غزل ۲۱ - شد وقت مرگ نوش لبی همنشین مرا
غزل ۵۱ - اولم رام نمودی به دل آرامیها
غزل ۸۶ - تو و آن قامتی که موزون است
غزل ۱۲۵ - گر نه آن ترک سیه چشم سر یغما داشت