اندوه

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

انوری رباعیات رباعی ۳۴۶ - ای دل چو نمی‌نهد سپهرت گردن انوری رباعیات رباعی ۳۵۱ - جانا لبم از شراب غم خشک مکن انوری رباعیات رباعی ۳۶۰ - گفتی چه شود کار فراقت یک‌سو انوری رباعیات رباعی ۳۶۷ - آن صبر که حامی منست از غم تو انوری رباعیات رباعی ۳۷۹ - بر من در محنت و بلا باز مخواه انوری رباعیات رباعی ۳۹۷ - با دل گفتم گرد بلا می‌گردی انوری رباعیات رباعی ۴۰۵ - ای شب چو ز نالهای من بی‌خبری انوری رباعیات رباعی ۴۰۶ - دل سیر نگرددت ز بیدادگری انوری رباعیات رباعی ۴۰۸ - ای دل بنشین به عافیت کو داری انوری رباعیات رباعی ۴۱۱ - ای دل به غم عشق بدین دشواری انوری رباعیات رباعی ۴۱۴ - چون چنگ خودم به عمری ار بنوازی انوری رباعیات رباعی ۴۱۵ - چون صبح درآمد به جهان‌افروزی انوری رباعیات رباعی ۴۲۴ - کو آنکه ز غم دست به جایی زدمی انوری رباعیات رباعی ۴۳۱ - ای دل طمعم زان همه سرگردانی انوری رباعیات رباعی ۴۴۰ - چون دیده فرو ریخت به رخ بینایی اوحدی مراغه‌ای رباعیات رباعی ۹ - دلدار مرا در غم و اندوه بکاست اوحدی مراغه‌ای رباعیات رباعی ۴۵ - دل در غم او بکاست، می‌باید گفت اوحدی مراغه‌ای رباعیات رباعی ۵۱ - صد را، رخت از هیچ الم زرد مباد! اوحدی مراغه‌ای رباعیات رباعی ۷۵ - لب نیست که از مراغه پر خنده نشد اوحدی مراغه‌ای رباعیات رباعی ۸۴ - گندم گونی که همچو کاهم بربود