غزل ۱۷۹ - غنیمتی است دمی کان بفکر کار گذشت
غزل ۱۹۹ - گذشت عمر تو امسال همچو پار عبث
غزل ۴۶۶ - ای خفته رسید یار برخیز
رباعی ۷ - تا چند ز آب و نان سخن خواهی گفت
قالوا اتجعل فیها من یفسد فیها ویسفک الدماء
خطوتان وقد وصل
الذین یذکرون الله قیاماً وقعوداً و علی جنوبهم
شرف المؤمن استغناؤه عن الناس
فصل فی الصبر والشکر
گنجینه دل
صبح پیری
دربیان اینکه حیات خودی از تخلیق و تولید مقاصد است
در بیان اینکه خودی از سؤال ضعیف میگردد
در بیان اینکه تربیت خودی را سه مراحل است مرحلهٔ اول را اطاعت و مرحلهٔ دوم را ضبط نفس، و مرحله سوم را نیابت الهی نامیده اند: «مرحلهٔ اول اطاعت»
در معنی اینکه یأس و حزن و خوف ام الخبائث است و قاطع حیات و توحید ازالهٔ این امراض خبیثه می کند
بپای خود مزن زنجیر تقدیر
دل بیباک را ضرغام رنگ است
تراش از تیشهٔ خود جادهٔ خویش
اگر آگاهی از کیف و کم خویش
خرد کرپاس را زرینه سازد