شماره ۱۲۰ - بیذوق نشاید ره معنی رفتن
شماره ۱۲۴ - در شوره زمین تاک نشاید کشتن
شماره ۱۵۱ - تا کی هدف بوده و نابوده شوی
شماره ۲۱ - تا کی دم پستی و بلندی بزنیم
شمارهٔ ۶۲ - به شاهد لغت ورس، بمعنی چوبی که در بینی اشتر کنند
شمارهٔ ۸۴ - به شاهد لغت فرخو، بمعنی پاک کردن کشت و باغ، پیراستن تاک رز و گزین کردن کشت
شماره ۶۵ - تا کی ای دل در هوای اطلس و دیبا شوی
شمارهٔ ۱۸۷ - کهله بر
شماره ۱۹۷ - همره قافلهٔی روبرهی باید کرد
شماره ۲۲۵ - دانی که دل بدلبر جانی چسان رسید
شماره ۲۶۱ - هر چه از اصلش جدا گردید باز آنجا رود
شماره ۴۱۹ - تا در ره مقصود به تشویش نیفتی
شمارهٔ ۵ - سبب نظم کتاب
شمارهٔ ۳۳ - قطعه
شماره ۳۳ - مغرور مباش نکته دانی این است
شماره ۵۱ - سعیت نه بس اینکه قوت بر حلق رسد
شماره ۳ - گر تابع امر و نهی قرآن باشی
شماره ۵ - تا اهل ثبات و حلم و تمکین نشوی
شماره ۶۲ - بس که سرسبزی بود در طالع بی حاصلان
شماره ۱۳۷ - همچو شبنم با گل و سوسن مخواب