رباعی ۵۱ - این ساعی اگرچه باشد از حسن قلیل
رباعی ۵۲ - آن راه که از حال سهیلی است جمیل
رباعی ۵۳ - المنة لله که از سعی جمیل
شماره ۲۱ - ای صبا گر سوی تبریز افتدت روزی گذر
غزل ۳۵ - غرق مهر شاه دیدم آفتاب و ماه را
غزل ۳۶ - هر جا کشند صورت زیبای شاه را
غزل ۱۴۳ - مدام ذکر ملک این کلام شیرین باد
غزل ۲۷۲ - منت خدای را که خداوند بینیاز
شماره ۷ - تا ز شاه این پنج بیت الحق شنیدم
رباعی ۹ - از هر دو جهان مرا مقید کردند
قصیدهٔ شمارهٔ ۵ - در مدح سلطان معزالدین اویس جلایری
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰ - ایضا در مدح همو
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱ - در مدح سلطان معزالدین اویس جلایری
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹ - در تهنیت مراجعت شیخ ابواسحاق به شیراز
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۸ - در وصف بارگاه شیخ ابواسحق و ستایش او
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۹ - در ستایش شاه شیخ ابواسحق
شمارهٔ ۲ - در عبرت از عاقبت کار شاه شیخ ابواسحاق
شمارهٔ ۱۳ - در صفت قصر شیخ ابواسحاق
شمارهٔ ۲۳ - در وصف کاخ سلطانی گوید
قصیدهٔ شمارهٔ ۴ - زمان ارکان هر دو بار باز هم روبرو شدند و از هر دو جانب شاعران قصیدهها سرودند قصیدهٔ معروف امیر خسرو شاید در همین مجالس قرائت شده باشد: