شماره ۳۴ - صندل بی مغز عالم گرده دردسرست
شمارهٔ ۱۰۰ - در مدح خواجه ابوسهل دبیر گوید
شماره ۳۵ - گاه اقبال آبگینه خنور
شماره ۳۹ - غم رفت از دل من و از سینه داغ هم
شماره ٢٣٠ - ایدل چو ممکنست که روزی بشب بری
شماره ۱۰۹ - ای دل مگشای لب زاسرار و بُرَو
شماره ۱۲۹ - نگاه شوخ [و] دل ساده روبرو شده است
شماره ۱۶۸ - دردا که من از زمانه خوردم تیری
شماره ۱۷۲ - طعنه اغیار بهر یار می باید کشید
شماره ۱۳۵ - ز نانخورش بترشرویی زمانه بساز
شمارهٔ ۱۳۵ - خواجه حافظ فرماید
شمارهٔ ۱۲۰ - چه کردم؟
سَجعِ مُهرِ شُتُر