قصیدهٔ شمارهٔ ۷ - در مدح بهاء الدین زکریای ملتانی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱ - در توحید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵ - ایضاله
رباعی ۲ - عیشی نبود چو عیش لولی و گدا
رباعی ۱۲ - عشق تو ز دست ساقیان باده بریخت
رباعی ۴۸ - در عشق توام واقعه بسیار افتاد
رباعی ۸۳ - اندر همه عمر خود شبی وقت نماز
رباعی ۱۰۴ - در سر هوس شراب و ساقی دارم
رباعی ۱۱۳ - آزاده دلی ز خویشتن میخواهم
رباعی ۱۱۵ - وقت است که بر لاله خروشی بزنیم
رباعی ۱۲۶ - ای دل، پس زنجیر تو دیوانه نشین
رباعی ۱۳۸ - عشقی نبود چو عشق لولی و گدای
رباعی ۱۳۹ - عیشی نبود چو عیش لولی و گدای
رباعی ۱۵۷ - گر من به صلاح خویش کوشان بدمی
شمارهٔ ۴ (در میکده میکشم سبویی - باشد که بیابم از تو بویی)
شماره ۲ - ساقی، بیار می، که فرو رفت آفتاب
اندر جوهر انسان
اندر ابتدای کتاب
غزل
حکایت - بود معروف زادهای عاقل