شمارهٔ ۱۷ - وله
شماره ۳۱ - ای همچو مگس بر همه طبعی تو گران
شماره ۳۲ - دریاست کفت سحاب می خیزد ازو
شماره ۴۸ - در بادیه گر دو گام بی آب شوی
شماره ۹ - چون سبزه دمیده شد به بستان رخت
شماره ۷۸ - وقت گل، خوبان چو بزم عیش در صحرا نهند
شماره ۵ - دزدی که کلاه از سر شیطان دزدد
شمارهٔ ٢٧ - وله ایضاً ملمع در مدح وجیه الدین مسعود شاه
شماره ٧ - بتمثیل ابن یمین نکته ئی
شماره ١۴ - خسیسی اگر لاف آن میزند
شماره ۵٩ - آنکس که جوینی و گلیمیش بدستست
شماره ١١۴ - دیدم آنکس را که باز همتش
شماره ١۴٠ - فرزند خواجه در هنر از خواجه کمترست
شماره ١۵١ - لطفی کن وز سگ صفتان آرزو ببر
شماره ١۵٧ - لاله را گفتم ای پری پیکر
شماره ١٨٠ - هر یکی از شهان بوقت شکار
شماره ٢٣۴ - اول نظرم کامد بر دنبه لرزانش
شماره ٢۵٩ - چو دولت خواهد آمد بنده ایرا
شماره ٣٠۵ - شهریار جهان طغایتمور
شماره ٣١٩ - کریم زاده چو مفلس شود در او پیوند