شماره ۴۵ - هرچند پسر مرتبه عالی افتاد
شماره ۷۹ - ای آن که تو را میل به گلزار بود
شماره ۳ - غفلت مردم ببین کز مصر بوی پیرهن
شماره ۱۰ - پیش قدرت لاف زد روزی ز رفعت آسمان
شمارهٔ ۳ - حال من و عدو مثل آتشست و نی
شمارهٔ ۸ - صاحب کرمی که مرگ زر دید
شماره ۱۳ - بتان با هم حکایتهای شیرین بر زبان دارند
شماره ۱۰ - آن شنیدی که خار در گلزار
شماره ۴ - هر چند که روشنی فزاید خورشید
شمارهٔ ۱۹۴ - الاسرار
شماره ۲۶۷ - ای گل چو زغنچه نوبهارت کردند
شماره ۶۹ - بوی دم مقبلان چو گل خوش باشد
شماره ۸۳ - مخلوق زعاشقی نشان چون یابد
شماره ۱۵۱ - ای دل تو بدین مفلسی و رسوایی
شماره ۱۸۷ - گفتند جماعتی زبس نادانی
شماره ۸۴ - ظالم چو کباب از دل درویش خورد
شماره ۴۹ - ناکس که به کس شود نمازی نبود
شماره ۵۰ - نارنج و ترنج بر سر خار که دید
شماره ۶ - گل گفت که من ظریف و شهر آرایم
شماره ۱۵ - هر کاو زخری سبزک آید خورشش