رباعی ۱۳۳ - هر یک چندی یکی برآید که منم
غزل ۴۵۸ - ای دل آن دم که خراب از می گلگون باشی
غزل ۳۵۷ - چو آن کان کرم ما را شکار است
بخش ۲۱۱ - رسیدن بانگ طلسمی نیمشب مهمان مسجد را
حکایت پدر بخیل و پسر لاابالی
حکایت مفلسی که عاشق ایاز شد و گفتگوی او با محمود
غزل ۶۸ - عشق ازین معشوقگان بی وفا دل بر گرفت
رباعی ۱۵۶ - این بیریشان که سغبهٔ سیم و زرند
شماره ۱۶ - گل گفت که دست زرفشان آوردم
بازگشت گرشاسب و صفت خواسته
شمارهٔ ۱۰۸ - مردمان لئیم
شماره ۱۹۵۹ - هر کسی را هوای سیم و زری
بخش ۱۸ - وصیت اسکندر که پس از مرگ دستش را از تابوت بیرون بگذارند
شماره ۹ - اگر چه نرگسدانها ز سیم وزر سازند
شماره ۶۰ - شیخ گفت رسول گفت صلی اللّه علیه من یقرع ابواب الجنة من امتی فقراؤها و اکثر اهل ا
شماره ٣٣٠ - گر ز من اقران بثروت فایق اند
شماره ۱۰ - هر که دارد در دهان چون غنچه ی سیراب زر
بخش ۲۸۱ - یافتن دو کان زر
صفت دوم - مفاسد غنا و بی نیازی
اغنیا و مالداران