قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵۸ - از زبان منجم ماوراء النهر که تقویم آورده بود گفتهاست
قصیده ۱۶۸ - دلی از خلق عالم بیغمی کو
شماره ۱۴ - در رثای امیر معزی: گرتیر فلک داد کلاهی به معزی
شماره ۳۱ - زین پسم با دیو مردم پیکر و پیکار نیست
شماره ۳۸ - ای شده پیر و عاجز و فرتوت
شماره ۴۱ - گفتی که بترسد ز همه خلق سنایی
شماره ۴۶ - من نگویم که قاسمالارزاق
شماره ۵۸ - شکر ایزد را که تا من بودهام
شماره ۷۰ - دوستی گفت صبر کن زیراک
شماره ۸۰ - ای صدر اجل قوام دولت
شماره ۱۱۴ - ز تو ای چرخ نیلی رنگ دارم
شماره ۱۳۵ - این قطعه را بر گور نظام الملک محمد نوشتند: ما فرش بزرگی به جهان باز کشیدیم
شماره ۱۳۷ - ای علایی ببین و نیک ببین
شماره ۱۴۸ - یک روز بپرسید منوچهر ز سالار
شماره ۱۶۷ - ای زده بر فلک سراپرده
شمارهٔ ۲۴ - وله ایضا
شمارهٔ ۴۸ - وله ایضا
شمارهٔ ۶۵ - در مرثیه یکی از اکابر فرماید
شمارهٔ ۲۹ - در بیان دوستی و دشمنی خلق
شماره ۳۲ - خاقانیا چه مژده دهی کز سواد ملک