بخش ۱ - باب شیر و شغال
بخش ۱۰ - مادر شیر چون بدانست که صدق شگال از غبار شبهت بیرون آمد و حجاب ریبت از جمال اخلاص برداشته شد شیر را گفت: این جماعت را امانی داده شد و رجوع ازان ممکن نی
بخش ۱۴ - شیر پرسید که: کدام موضع است که ازان مدخل توان؟ گفت: گویند «در دل بنده تو وحشتی حادث شده است بدانچه در حق او فرمودی و امروز مستزید و آزرده ست، »، و این
بخش ۵ - در جمله، ذکر فکرت ملک شایع شد. بلار وزیر اندشید که اگر در استکشاف آن ابتدا کنم از رسم بندگی دور افتد، و اگر اهمالی ورزم ملایم اخلاص نباشد. پس بنزدیک ا
بخش ۷ - ملک را این سخن موافق آمد و بفرمود تا زین کردند.
بخش ۱۳ - و پادشاه موفق آنست که تامل او از خواتم کارها قاصر نیاید. و نظر بصیرت او باواخر اعمال محیط گردد، و نهمت باختیار کم آزاری و ایثار نکوکاری مصروف دارد و،
بخش ۱۴ - چون ملک این فصل بشنود از هلاک زن بترسید، گفت: بیک کلمه که در حال خشم بر زبان ما رفت تعلق کردی و نفس بی نظیر را باطل گردانیدی، و دران چنانکه لایق حال ن
بخش ۱۷ - ملک گفت: مزد از بزه و نیک از بد نمی شناسی، ای بلار! گفت: چهارکس بدین معانی محیط نگردند: آنکه بدردی دایم و علتی هایل مبتلا باشد و باندیشه ای دیگر نپردا
بخش ۱ - باب شاهزاده و یاران او
بخش ۷ - و در آن شهر سنتی بود که ملوک روز اول بر پیل سپید گرد شهر برآمدندی. او همان سنت نگاه داشت؛ چون بدروازه رسید و خطوط یاران بدید بفرمود تا پیوسته آن بنبشت
رباعی ۱۵ - تا کی دلت از چرخ حزین خواهد بود؟
مخمس بر غزل سعدی
بخش ۱۸ - راندن کوئوال گدا را از مکتب به رقابت خود
بخش ۴۳ - وصیت خسرو و وفات و تجهیز و تدفین او
غزل ۱۷ - به چشم من همه آفاق پر کاهی نیست
شماره ۳۵ - ای وزیری که به دهر آنچه بود دلخواهت
شماره ۸۲ - هرکرا حسن اعتقادی هست
رباعی ۹ - گر چرخ جفا کرد چه میباید کرد
غزل ۴۶۴ - گاهی مصیبت خود، گاهی ملال مردم
غزل ۱۰۵ - دیده ام مهر منیر مه نقاب