حکمت

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

نصرالله منشی باب الاسد و ابن آوی بخش ۱ - باب شیر و شغال نصرالله منشی باب الاسد و ابن آوی بخش ۱۰ - مادر شیر چون بدانست که صدق شگال از غبار شبهت بیرون آمد و حجاب ریبت از جمال اخلاص برداشته شد شیر را گفت: این جماعت را امانی داده شد و رجوع ازان ممکن نی نصرالله منشی باب الاسد و ابن آوی بخش ۱۴ - شیر پرسید که: کدام موضع است که ازان مدخل توان؟ گفت: گویند «در دل بنده تو وحشتی حادث شده است بدانچه در حق او فرمودی و امروز مستزید و آزرده ست، »، و این نصرالله منشی باب الملک و البراهمة بخش ۵ - در جمله، ذکر فکرت ملک شایع شد. بلار وزیر اندشید که اگر در استکشاف آن ابتدا کنم از رسم بندگی دور افتد، و اگر اهمالی ورزم ملایم اخلاص نباشد. پس بنزدیک ا نصرالله منشی باب الملک و البراهمة بخش ۷ - ملک را این سخن موافق آمد و بفرمود تا زین کردند. نصرالله منشی باب الملک و البراهمة بخش ۱۳ - و پادشاه موفق آنست که تامل او از خواتم کارها قاصر نیاید. و نظر بصیرت او باواخر اعمال محیط گردد، و نهمت باختیار کم آزاری و ایثار نکوکاری مصروف دارد و، نصرالله منشی باب الملک و البراهمة بخش ۱۴ - چون ملک این فصل بشنود از هلاک زن بترسید، گفت: بیک کلمه که در حال خشم بر زبان ما رفت تعلق کردی و نفس بی نظیر را باطل گردانیدی، و دران چنانکه لایق حال ن نصرالله منشی باب الملک و البراهمة بخش ۱۷ - ملک گفت: مزد از بزه و نیک از بد نمی شناسی، ای بلار! گفت: چهارکس بدین معانی محیط نگردند: آنکه بدردی دایم و علتی هایل مبتلا باشد و باندیشه ای دیگر نپردا نصرالله منشی باب ابن الملک و اصحابه بخش ۱ - باب شاهزاده و یاران او نصرالله منشی باب ابن الملک و اصحابه بخش ۷ - و در آن شهر سنتی بود که ملوک روز اول بر پیل سپید گرد شهر برآمدندی. او همان سنت نگاه داشت؛ چون بدروازه رسید و خطوط یاران بدید بفرمود تا پیوسته آن بنبشت هلالی جغتایی رباعیات رباعی ۱۵ - تا کی دلت از چرخ حزین خواهد بود؟ هلالی جغتایی هلالی جغتایی مخمس بر غزل سعدی هلالی جغتایی شاه و درویش بخش ۱۸ - راندن کوئوال گدا را از مکتب به رقابت خود هلالی جغتایی شاه و درویش بخش ۴۳ - وصیت خسرو و وفات و تجهیز و تدفین او قاآنی شیرازی غزلیات غزل ۱۷ - به چشم من همه آفاق پر کاهی نیست قاآنی شیرازی قطعات شماره ۳۵ - ای وزیری که به دهر آنچه بود دلخواهت قاآنی شیرازی قطعات شماره ۸۲ - هرکرا حسن اعتقادی هست قاآنی شیرازی رباعیات رباعی ۹ - گر چرخ جفا کرد چه می‌باید کرد عرفی شیرازی غزلها غزل ۴۶۴ - گاهی مصیبت خود، گاهی ملال مردم شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۱۰۵ - دیده ام مهر منیر مه نقاب