بخش ۴ - سبب نظم کتاب
بخش ۸ - در شکایت حسودان و منکران
بخش ۳۸ - در ختم کتاب و دعای علاء الدین کرپ ارسلان
بخش ۶۰ - انجام کتاب
دایرهٔ پرگار سخن را از پرگار خانهٔ دو زبان ساختن و در میدانگاه خاتمهٔ بیان علم فراغت افراختن و خاتمه سخن را به مناجات مثنی کردن و نامهٔ کن و خامهٔ قدرت تمام نمودن رسالهٔ رسالت به نعمت مهر محمدی ختم نمودن
قصیده ۱۷۱ - شاید که حال و کار دگر سان کنم
شمارهٔ ۲۸ - در مدح عموی خود کافی الدین شروانی
شمارهٔ ۸ - عزم وی ، بر ایجاد گری ، درین ابیات شرح یافته :
بخش ۳۱ - در ختم این نامهٔ مسلسل مجنون و لیلی، که هر رقمش مقر قلب است و خط کشیدن برونمای حرف گیران، که صحیفهٔ مردمان انگشت پنج کنند، و چون نامه ایشان کسانی بر پیچند، از پیچ پیچ مشتی آتام حسن التفاوت کنند، ان شاء الله که کرام الکاتبین این نامه را سیاه نه پیچاند، یوم نطوی اسماء کطی السجل للکتب
شماره ۱۴۲ - کز شاعران نوندمنم و نوگواره
شمارهٔ ۴۲ - وله ایضا
شماره ۱۸۳ - آسمان داند که گاه نظم و نثر
رباعی ۹۰۵ - طبعم چو حیات یافت از جلوهٔ فکر
تکه ۳۲ - هیچ صورتگر بصد سال از بدایع وزنگار
تکبیت ۱۳۰۶ - گرفتم این که نظر باز میتوان کردن
تکبیت ۱۳۸۶ - بر سیهبختی ارباب سخن میگرید
می روشن ز تاک من فرو ریخت
بیا تا نرد را شاهانه بازیم
غزل ۶۲۴ - مشاطهٔ شوخیکه به دستت دل ما بست
غزل ۲۲۷۷ - بعد ازین از صحبت این دیو مردم رم کنم