غزل ۵۶۴ - هست چون تاک پر از باده رگ و ریشه ما
غزل ۵۶۱۴ - بیخودی داشت ز فکر دو جهان آزادم
غزل ۶۰۲۷ - می نشاند آن دهان تنگ را در خون سخن
غزل ۶۷۰۸ - عقل و هوش و دین نگردد جمع با دیوانگی
شماره ۶۴۸ - عرق آلود ز می طرف جبین ساخته ای
شمارهٔ ۲ - شاعران بینوا
شمارهٔ ۱۰۲ - در مدح ادیب صابر بن ایمعیل ترمذی
شماره ۴۴۸ - ای از رسرشک باران از ابر
شماره ۴۹ - باغی است پر از گل معانی
شمارهٔ ۴۰ - در پاسخ کسی که برای او قصیده ای سروده، گفته است
شماره ۱۷۰ - هزار رنگ گل داغ در کنار من است
شمارهٔ ۵ - در عذرخواهی از اتفاق توارد در اشعار
شمارهٔ ۲۰ - در وصف قلم پرتوان خود سروده است
شماره ۹۷ - الفاظ و معانی از کلامم نو شد
شمارهٔ ١٠١ - قصیده
شماره ١٣۵ - صاحبا گر چه از ضعیفی تن
شماره ٧۴٢ - ای تو هر نقش که با خویش مصور کرده
شماره ۱ - گوئی که گر بخواهم یک دانه شعر سازم
شماره ۱۲۶ - استاد چو صانع آمد و چابک دست
شماره ۵۷ - تا دار ملک زان سوی عالم بساختم