قصیدهٔ شمارهٔ ۵۰ - در مدح امیر ابو یعقوب یوسف بن ناصرالدین
غزل ۳۸۹ - داور جانی، پس این فریاد جان چون نشنوی
شمارهٔ ۱۶۷ - مطلع سوم
شمارهٔ ۲۰۶ - این مرثیه را از زبان قرة العین امیر رشید فرزند خود گوید
خاقانی این دو بیت را در مدینه بر در حرم نوشته است
غزل ۲۷۱ - یا بدان رخ نظری بایستی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹ - در مرثیهٔ سیدالسادات مجدالدین ابیطالببن نعمه
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸ - در مدح صدر سعید خواجه سعدالدین اسعد و عرض اخلاص
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۸ - در تهنیت نوروز و مدح عمادالدین پیروزشاه
قصیدهٔ شمارهٔ ۵۱ - در مدح عمادالدین فیروز شاه امیر خراسان
قصیدهٔ شمارهٔ ۵۲ - در مدح صاحب ناصرالدین طاهر
قصیدهٔ شمارهٔ ۵۵ - در تهنیت عید و مدح پیروزشاه
قصیدهٔ شمارهٔ ۹۲ - در مدح دستور ناصرالدین طاهر
قصیده ۹۵ - بضیاء دولت و دین خواجهٔ جهان منصور
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴۵ - چون صدراعظم مجدالدین ابوالحسن عمرانی از سمرقند بازآمد و سلطان تشریفش فرمود اعدا بر او افتریها کردند در دفع آن افتریها انوری این قصیدهٔ بگفت
غزل ۵۵ - زان دوست که غمگینم، غم خوار کنش، یارب
غزل ۷۰ - چون گشت با تو ما را پیوند دل زیادت
غزل ۳۰۸ - ترک ستم پرست من ترک جفا نمیکند
غزل ۴۰۰ - باد بهار میدمد و من ز یار دور
غزل ۴۶۴ - ای سحری دعای من، در دلش آن جفا مهل