بخش ۱۲ - جواب برزویه به هندو
بخش ۴۰ - حکایت غوک و مار
بخش ۱ - باب دوستی کبوتر و زاغ و موش و باخه و آهو
بخش ۷ - زاغ گفت: علامت مودت یاران آنست که با دوستان مردم دوست، و با دشمنان دشمن باشند. و امروز اساس محبت میان من و تو جنان تاکیدی یافت که یار من آن کس تواند ب
بخش ۹ - زاغ دم موش بگرفت و روی بمقصد آورد. چون آنجا رسید باخه ایشان را از دور بدید، بترسید و در آب رفت، زاغ موش را آهسته از هوا بزمین نهاد و باخه را آواز داد.
بخش ۱۸ - زاغ در این سخن بود که از دور آهوی دوان پیدا شد. گمان بردند که او را طالبی باشد. باخه در آب جست و زاغ بر درخت پرید و موش در سوراخ رفت. آهو بکران آب رسی
بخش ۱۹ - به دام افتادن آهو
رباعی ۲۶ - ای هم‌نفس چند، که یارید به من
شماره ۱۰۴ - دوستی گفت عیب من با غیر
غزل ۴۶۸ - هرگز گله از دوست به محرم نفروشم
غزل ۴۷۷ - من کینه را به مهر خریدار نیستم
غزل ۲۴۲ - عمر خوش باشد ولی با یار همدم خوشتر است
غزل ۱۲۶۳ - کرمی کن بیا و خوش بنشین
قطعه ۹۱ - شاها کرمی بکن مکن جنگ
دوبیتی ۷۹ - جام می از بهر می داریم دوست
دوبیتی ۲۱۲ - ای صبا گر روی به ترکستان
رباعی ۲۶ - عرفی سر صفهٔ مغان مسند ماست
اندر صفت مرید
حکایت در محبّت و دوستی خالص
حکایت - آن شنیدی که پیر با همراه
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
