غزل ۳۶۶ - ما بدین در نه پی حشمت و جاه آمدهایم
بخش ۱۲۰ - مرد زان گفتن پشیمان شد چنان
بخش ۱۰ - یافتن شاه باز را به خانهٔ کمپیر زن
بخش ۶۰ - تتمهٔ نصیحت رسول علیه السلام بیمار را
بخش ۹۰ - نوبت جستن رسیدن به نصوح و آواز آمدن که همه را جستیم نصوح را بجویید و بیهوش شدن نصوح از آن هیبت و گشاده شدن کار بعد از نهایت بستگی کماکان یقول رسول الله صلی الله علیه و سلم اذا اصابه مرض او هم اشتدی ازمة تنفرجی
بخش ۷۸ - انابت آن طالب گنج به حق تعالی بعد از طلب بسیار و عجز و اضطرار کی ای ولی الاظهار تو کن این پنهان را آشکار
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۴ - در ستایش علاءالدین جوینی صاحب دیوان
حکایت صوفی و انگبین فروش
رباعی ۷۵ - ای از کرمت مصلح و مفسد به امید
تکبیت ۲۷۴ - فیض ما دیوانگان کم نیست از ابر بهار
الحكایة و التمثیل
غزل ۸۲۷ - من آشفته را در راه یاری کار افتاده
رباعی ۱۷۱ - یا رب ز قضا بر حذرم میداری
غزل ۷۳۶ - رفتم ز راه دل خس و خار گناه را
غزل ۲۷۱۷ - دل ز احیای شب دیجور روشن می شود
غزل ۳۱۳۸ - در و دیوار در وجد از نسیم نوبهار آمد
غزل ۵۶۱۳ - عالم بیخبری بود بهشت آبادم
۵۴ - النوبة الاولى: قوله تعالى: لِلَّهِ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی الْأَرْضِ خداى راست هر چه در آس
۶ - النوبة الاولى
۷ - النوبة الثالثة