غزل ۳۳۰ - به جان خسته ندانیم که آن بلا چه کند
غزل ۱۸۸۰ - تحقیق را به ما و من افتاده اختلاف
غزل ۲۶۶۳ - یاد باد آن کز تبسم فیض عامی داشتی
رباعی ۳۱ - هرکس که به ازدواج پابند شود
شماره ۲۲۸ - چو دوستان تو را بر تو دل بیازارم
بخش ۵ - سفر برزویه به هندوستان
بخش ۶ - گفتگوی برزویه با هندو
بخش ۹ - سخنان هندو با برزویه
بخش ۱ - باب شیر و گاو
بخش ۳۰ - باقی سخنان شنزبه
بخش ۷ - ادامهٔ حکایت مرغان که می‌خواستند بوم را امیر خود کنند
بخش ۱۳ - حکایت درودگر و زن خیانتکارش
بخش ۳ - چون غیبت باخه از خانه او دراز شد جفت او در اضطراب آمد و غم و حیرت و اندوه و ضجرت بدو راه یافت، و شکایت خود با یاری باز گفت. جواب داد که: اگر عیبی نکنی
بخش ۲ - آورده‌اند که زاهدی زنی پاکیزه اطراف را که عکس رخسارش ساقه صبح صادق را مایه داده بود و رنگ زلفش طلیعه شب را مدد کرده در حکم خودآورده بود و نیک حرص می
بخش ۳ - ملک گفت: از جانبین ابتدا و جوانی رفت فاکنون نه ما را بر تو کراهیت یمتوجهست ونه ترا از ما آزاری باقی، قول ما باور دار و بیهوده مفارقت جان گداز اختیار م
بخش ۴ - ملک گفت: اگر آن از جهت تو بر سبیل ابتدا رفتی تحرز نیکو نمودی، ولکن چون بر سبیل قصاص و جزا کاری پیوستی، و قضیت معدلت همین است، مانع ثقت و موجب نفرت چیس
بخش ۵ - ملک گفت: کریم الیف را در سوز فراق نیفگند و بهر بدگمانی انقطاع دوستی و برادری روا ندارد و معرفت قدیم و صحبت مستقیم را بظن مجرد ضایع و بی ثمره نگرداند،
بخش ۱۹ - چندانکه ملک این کلمه بشنود شادی و نشاط بر وی غالب گشت، و دلایل فرح و ابتهاج و مخایل مسرت و ارتیاح در ناصیه مبارک او ظاهر گشت.
بخش ۱۳ - حالات شاه و گدا در مکتب
شماره ۲ - از ازل تا ابد دمی باشد
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
