غزل ۱۴۸ - زلف ترا بدیدم و مشکم ز یاد رفت
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۹ - وله نورالله قبره
در ملازمت پادشاه و شرایط بندگی
غزل ۱۰۸ - وه! که کارم ز دست میبرود
رباعی ۳۶ - گردنده فلک دلیر و دیر است که هست
رباعی ۴۴ - افسوس! که ایام جوانی بگذشت
غزل ۴۶ - از سر خردهٔ جان سخت دلیرانه گذشت
رباعی ۱۶۳ - افسوس که ایام جوانی بگذشت
رباعی ۳۱۱ - پیریم ولی چو عشق را ساز آید
رباعی ۶۵۰ - هنگام سپیده دم خروس سحری
غزل ۲۵۷ - از بادهٔ لاله تو چو در ژاله میرود
رباعی ۳۸ - دل در پی عشق دلبرانست هنوز
شمارهٔ ۹۰ - در اختتام این سواد پر از آب زندگانی، که ماجرای دول رانی و خضرخان است ، خصصهما الله به عمر الخضر
شماره ۹۲ - یاد کن: زیرت اندرون تن شوی
غزل ۲۴۰ - بر پنج روز نیکویی چندین مناز و بد مکن
پاره ۴
شماره ۲۳ - چون ز یاران رفته یاد آرم
شماره ۱۱۴ - خاقانی را مپرس کز غم
شماره ۴۹ - پسر نورسیده شاید بود
شمارهٔ ۷۶ - لطیفه