بخش ۱۷ - چو بگذشت سال ازبرم شست و پنج
رباعی ۲۵ - ای دوست دل از جفای دشمن درکش
غزل ۳۱۹ - سالها پیروی مذهب رندان کردم
غزل ۱۲۵۸ - آن مایی همچو ما دلشاد باش
غزل ۱۶۷۷ - یک دمی خوش چو گلستان کندم
غزل ۱۹۸۷ - هله، نیم مست گشتم، قدحی دگر مدد کن
بخش ۴۹ - جواب دادن قاضی صوفی را
بخش ۱۲ - آغاز داستان و نسب اسکندر
حکایت - جوانی ز ناسازگاری جفت
حکایت - همی یادم آید ز عهد صغر
سفر اشک
دو چیزی که پیر ترکستان دوست میداشت
شمارهٔ ۶ - چندین هزار بیت بدیع بلند ماند
غزل ۱۸۷ - آخر در زهد و توبه دربستم
در حسب حال خود گوید
رباعی ۴۸۶ - ما طی بساط ملک هستی کردیم
شمارهٔ ۴ - اینک شاعر بیان می کند که چسان قران السعدین را به نظم آورد:
بخش ۳۱ - در ختم این نامهٔ مسلسل مجنون و لیلی، که هر رقمش مقر قلب است و خط کشیدن برونمای حرف گیران، که صحیفهٔ مردمان انگشت پنج کنند، و چون نامه ایشان کسانی بر پیچند، از پیچ پیچ مشتی آتام حسن التفاوت کنند، ان شاء الله که کرام الکاتبین این نامه را سیاه نه پیچاند، یوم نطوی اسماء کطی السجل للکتب
شمارهٔ ۴۵ - عصا بیار که وقت عصا و انبان بود
شمارهٔ ۱۰۸ - وله ایضا