قصیده ۴۰ - جهان بگشتم و آفاق سر به سر دیدم
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۴ - در مدح شمسالدین حسین علکانی
قصیدهٔ شمارهٔ ۵۸ - در ستایش ابوبکر بن سعد
قصیدهٔ شمارهٔ ۶۰ - تنبیه و موعظت
رباعی ۱ - آن کیست که دل نهاد و فارغ بنشست
رباعی ۱۴ - از می طرب افزاید و مردی خیزد
رباعی ۱۶ - هر کس که درست قول و پیمان باشد
رباعی ۲۲ - نه هر که طراز جامه بر دوش کند
رباعی ۲۴ - آن گل که هنوز نو به دست آمده بود
رباعی ۲۸ - داد طرب از عمر بده تا برود
رباعی ۳۱ - هرکس به نصیب خویش خواهند رسید
رباعی ۳۲ - درویش که حلقهٔ دری زد یک بار
رباعی ۳۶ - چون زهرهٔ شیران بدرد نالهٔ کوس
رباعی ۴۰ - تا دل ز مراعات جهان برکندم
رباعی ۴۳ - بشنو به ارادت سخن پیر کهن
رباعی ۴۴ - امروز که دستگاه داری و توان
رباعی ۴۸ - گر کان فضائلی وگر دریایی
فی الشیب
قصیده ۱ - ای دل عبث مخور غم دنیا را
قصیده ۳ - رهائیت باید، رها کن جهان را