شماره ۲۸۴ - بی درد عشق، شادی و غم را چه اعتبار
شماره ۴۲۲ - مردم ز تیرگی، نفسی بینقاب شو
شماره ۲۵۶ - مرد بی درد مرد این ره نیست
شماره ۱۷ - خندهات نوش لب ز آب بقا شیرینتر است
شمارهٔ ۵ - در نفرت مجالست غنی با فقیر
شماره ۷۹۴ - در ملک جسم روشنی جان به نیم جو
شماره ۸۳۰ - تو و زهد خشک زاهد، من و عشق و می پرستی
بخش ۱۴ - حکایت
بخش ۱۵ - فصل اول: در جامهٔ مرقع پوشیدن
بخش ۶ - و چون شیخ ما ابوسعید قدس اللّه روحه العزیز از لغت فارغ شد و اندیشه بفقه داشت، عزم مرو کرد و روزی شیخ ما در اثنای سخن گفت: آن روز که ما از میهنه به مرو
بخش ۱۰ - پس پیر بوالفضل شیخ را بامیهنه فرستاد و گفت بخدمت والده مشغول شو. شیخ متوجه شد و بمیهنه آمد و در آن صومعه کی نشست او بود بنشست، و قاعدۀ زهد برزیدن گرفت
حکایت ۱۰۰ - شیخ بوسعید قدس اللّه روحه همشیرۀ داشت کی فرزندان شیخ او را عمه گفتندی و او در غایت زهد بودست و چون به ضرورت بیرون آمدی چادر و موزه در پس سرای نهاده دا
شماره ۱۴۷ - شیخ گفت: اوحی اللّه تعالی الی نبی من الانبیائه تزعم انک تحبنی فان کنت تحبنی فاخر
شماره ۱۵۹ - شیخ گفت: من لم یرنفسه الی ثواب الصدقة احوج من الفقیر الی صدقته فقد بطلت صدقته.
غزل ۴۱۹ - ز سعی بخت مرادی روا نمی خواهم
شماره ۶۴ - دست هوسم را ز درم بیزاریست
بخش ۴ - ابوعلی الفُضَیْل بن عِیاض
بخش ۸ - ابوعبداللّه الحارث بن اسدالمحاسبی
بخش ۱۱ - ابویزید طیفوربن عیسی البسطامی
بخش ۴۳ - ابومحمّد عبداللّه بن محمّد الخرّاز رازی