زهد

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

عبید زاکانی غزلیات غزل ۸۷ - ما گدایان بعد از این از کار و بار آسوده‌ایم رودکی ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه بخش ۷۹ - گر درم داری، گزند آرد بدین سعدی قطعات شماره ۲۲۲ - نظر به چشم ارادت مکن به صورت دنیا انوری رباعیات رباعی ۲۶۸ - تا دست طمع بشستم از عالم خاک اوحدی مراغه‌ای رباعیات رباعی ۸۲ - اقبال تمام پاک دینان دارند عطار نیشابوری بخش سوم (۱) سؤال ابراهیم ادهم از مرد درویش عطار نیشابوری باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست شماره ۱ - شیر اجلت چو درکمین خواهد بود عطار نیشابوری باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن شماره ۱۴ - آن دل که سراسیمهٔ عالم بودی عطار نیشابوری باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات شماره ۷ - آن رفت که گفتمی من از زهد سخن عطار نیشابوری بخش بیست و چهارم الحكایة و التمثیل عطار نیشابوری پندنامه در بیان سبب عافیت فیض کاشانی غزلیات غزل ۱۱ - از دل که برد آرام حسن بتان خدا را فیض کاشانی غزلیات غزل ۳۰۷ - دل مرا ز اندیشه اسباب دنیا سرد شد سنایی غزنوی طریق التحقیق فصل فی العافیه اقبال لاهوری پیام مشرق ترا از خویشتن بیگانه سازد سعدی باب سوم در فضیلت قناعت حکایت ۲۱ - بازرگانی را شنیدم که صد و پنجاه شتر، بار داشت و چهل بندهٔ خدمتکار سعدی باب سوم در فضیلت قناعت حکایت ۲۸ - درویشی را شنیدم که به غاری در نشسته بود و در به روی از جهانیان بسته سعدی باب هشتم در آداب صحبت شماره ۵۷ - جوانمرد که بخورد و بدهد، به از عابدی که روزه دارد و بنهد بیدل دهلوی غزلیات غزل ۱۲۰۷ - آنجاکه طلب محوتوکل شده باشد قاآنی شیرازی قصاید قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۳ - قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۳ - د‌ر مغازلت و تشبیب و اظهار عشقبازی و نسیب فرماید