شماره ۲۱۵ - نغمه و گفتار خوش ارواح را بال و پرند
شماره ۲۲۲ - روح را با تن شکم پرور برابر می کند
شماره ۲۲۸ - خطش خورشید را در دامگاه هاله می آرد
شماره ۲۴۱ - نشأه دیوانگی تکلیف باغم می کند
شماره ۲۴۲ - داغ عاشق سازگاری کی به مرهم می کند؟
شماره ۲۴۹ - یکه تازان جنون چون روی در هامون کنند
شماره ۲۶۲ - خوش بهاری می رسد فکر می و ساغر کنید
شماره ۲۶۵ - ز شور بلبلان گل از هوای خود نمی افتد
شماره ۲۶۷ - شکوه خامشی در ظرف گفت و گو نمی گنجد
شماره ۲۷۰ - چو برگ سبز کز باد خزانی زرد می گردد
شماره ۲۷۵ - زمین خشک، گلزار از می گلفام می گردد
شماره ۲۸۶ - که می گفت از دل یاقوت دود عنبرین خیزد؟
شماره ۲۸۷ - صفای عارضش ته جرعه بر مهتاب می ریزد
شماره ۲۹۳ - چه لذت دیدن رخسار آن مه پاره می بخشد
شماره ۳۰۷ - ز سبزی گر برون گردون مینارنگ می آید
شماره ۳۱۰ - مگر پروانه حرفی از کنار و بوس می گوید؟
شماره ۳۱۹ - شبنم از روی لطیف تو نظر می دزدد
شماره ۳۲۰ - بوی گل مژده آشوب جنون می آرد
شماره ۳۲۶ - چمن خلد کی این لاله و نسرین دارد؟
شماره ۳۳۴ - هر کجا از خط سبز تو سخن می خیزد