طبیعت

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

اوحدالدین کرمانی الباب التاسع: فی السفر و الوداع شماره ۵۰ - نارنج و ترنج بر سر خار که دید اوحدالدین کرمانی الباب العاشر: البهاریات شماره ۱ - هنگام بهار آمد و من بی رخ یار اوحدالدین کرمانی الباب العاشر: البهاریات شماره ۲ - گل آمد و توبهٔ خلایق بشکست اوحدالدین کرمانی الباب العاشر: البهاریات شماره ۳ - شد زنده زمین مرده از لطف بهار اوحدالدین کرمانی الباب العاشر: البهاریات شماره ۴ - ای دلشدگان رخت به بستان آرید اوحدالدین کرمانی الباب العاشر: البهاریات شماره ۵ - گل را چه محل کاو رخ زیبا دارد اوحدالدین کرمانی الباب العاشر: البهاریات شماره ۸ - رهوار طرب تاخته گیر، آخر چه اوحدالدین کرمانی الباب العاشر: البهاریات شماره ۴۳ - ای دل به طبیعت نفسی یکتا شو اوحدالدین کرمانی الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان شماره ۳۳ - در کوزه نشست گل چو رخسارش دید اوحدالدین کرمانی الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان شماره ۳۵ - بلبل همه شب به درد دل می نالید اوحدالدین کرمانی الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان شماره ۶۲ - ای شب مدد جان و جوانیم تویی اوحدالدین کرمانی الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان شماره ۶۳ - با ما خبری نداری ای بینایی اوحدالدین کرمانی الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان شماره ۷۵ - ابروت که آسمان بیاراید ازو اوحدالدین کرمانی الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه شماره ۳۱ - قیصر که زمین به پای حشمت فرسود اوحدالدین کرمانی الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه شماره ۳۸ - محراب چمن را زگل آمد قندیل اوحدالدین کرمانی رباعیات الحاقی شماره ۳۲ - لعلش که دو صد گنج نهانی دارد اوحدالدین کرمانی رباعیات الحاقی شماره ۳۳ - بر برگ گلت مورچه ره خواهد کرد نوعی خبوشانی مثنوی سوز و گداز بخش ۱۴ - صفت بهار و شرح حال خویش در زندان و خاتمه نوعی خبوشانی مثنوی سوز و گداز بخش ۱۵ - در تمثیل مناظرهٔ ماهی و سمندر با یکدیگر خیالی بخارایی غزلیات شماره ۲۲ - آه کز سعی رقیبان یار ترک من گرفت