شماره ۹۷۹ - سنبل باغ شانه زد گیسو
شماره ۱۰۱۳ - ساقی بباد دوست کرم کن پیاله ای
شماره ۱۰۹۱ - فصل بهار و مستی و غوغای چنگ و نی
شماره ۱۱۸۳ - ساقی بیار جامی از آن مایه خوشی
شماره ۱۱۸۵ - گر باد دی بگلشن دم میزند بسردی
شماره ۱۲۴۶ - الا ای باغبان خاصیت سرو روان دانی
شماره ۲۸ - افروخت از تبسم مینا ایاغ ما
شماره ۳۰ - در قفس رفته چو قمری چمن از یاد مرا
شماره ۳۸ - نماید خرمن آزادگان چون رنگ کاهی را
شماره ۴۲ - احتراز از عشق کی باشد دل دیوانه را؟
شماره ۴۳ - گریه طوفان می کند از نکهت محبوب ما
شماره ۴۴ - می دهد سیل سراغ ره ویرانه ی ما
شماره ۴۵ - عشق دیگر در فغان آورده ناقوس مرا
شماره ۴۶ - آن بلبلم که هرگاه، از دل کشم فغان را
شماره ۵۰ - بس است شاهد مستی همین گلستان را
شماره ۶۱ - تماشایش برد از آهوی وحشی تک و دو را
شماره ۷۰ - یارب این چاک گریبان ز چه باشد گل را
شماره ۷۹ - به غیر میکده زاهد بود شراب کجا
شماره ۸۴ - درین کشور چه میپرسی غرور حسن سرکش را
شماره ۹۰ - نوبهار است و به جدول می رود مستانه آب